Wat kinderen met sinterklaas hebben, hebben vrouwen met valentijnsdag.
In winkels wordt je doodgegooid met boeketten bloemen, doosjes chocolade, mooie sieraden, parfummetjes, en andere kleine presentjes.
En bijna elke vrouw(ook diegenen die zeggen dat ze niet aan het commerciele gedoe meedoen) is er toch een beetje van in de Ban….

Want stel je toch eens voor. Een ecard in je mailbox ontvangen van een stille aanbidder?? Of van je eigen partner toch een bosje bloemen of een ontbijtje op bed.
En dat hartje klopt maar verwachtingsvol………

Helaas het mijne ook………………………..

En ik begrijp werkelijk waar niet hoe stom ik kan zijn, naief, onnozel en onbenullig, om maar 1 seconde te denken dat er heus wel aan mij gedacht wordt met valentijnsdag. Nix geen bloemen, chocolaatjes, koffie of ontbijt op bed, een e-card van een (stille) aanbidder in mijn mailbox.

Want om het maar gewoon simpel te zeggen: EEN ECHTE MAN KOMT DAAR NIET OP!!!
Mannen begrijpen de hints niet, en al helemaal niet stille hints.

Dus, voorbeeld, als ik een bos met bloemen op tafel wil hebben, dan moet ik dat DUIDELIJK zeggen. Zoals:

“ik wil graag bloemen op tafel hebben, wil je een keer bloemen mee nemen?”

En wat je vraagt dat doet een man dan meestal wel.

Je moet dus niet zeggen:” Wat is het kaal op die tafel, wat kan ik daar nu eens neer zetten??” Wink wink… hint hint.
Snapt een vent echt niet hoor…..Die hoort zoiets niet eens…
(Homo’s, manwijven en wanhopige mannen uitgezonderd )

En als je dan al teleurgesteld reageert, kun je ook nog eens de wind van voren krijgen….

“Ja ehhhh An,  moet je horen…. ik bepaal zelf wel wanneer ik bloemen of chocola mee neem, daar hoeft het geen sinterklaas, kerst, pasen pinksteren valentijnsdag of suikerfeest voor te zijn.
Ik doe niet mee aan die commerciële onzin.”

Nu is het dus eigenlijk zo, dat geen enkele vrouw echt bloemen, chocolaatjes, parfummetjes, lingerie, of andere cadeautjes nodig heeft………………….maar shit hee…is het echt zo teveel gevraagd om een vrouw er mee te verrassen??? Als je haar er echt blij mee maakt??
Je maakt een kind toch ook blij met het sinterklaas feest en de pakjes avond?? Of pakjes met kerst??
Voor een vrouw is dat valentijnsdag…gelukkiger kun je haar die dag niet maken…. dan doe je dat toch met liefde??

Maar nee… ik blijf er bij. De man is te simpel om dat te kunnen begrijpen. Kunnen zich niet inleven in de behoeftes van de vrouw. Vinden valentijnsdag maar een commerciele bende.

Schaf dan ook maar gelijk de trouwdagen, verjaardagen en moederdag af.

Dat scheelt ons weer stille hints geven.

1 ding: verlang dan niet van ons dat wij jullie verjaardagen onthouden ok????

Happy Valentines Day ladies……
Ik denk namelijk wel aan jullie…

Xx Anne

Lisa- No Good For Me

Everytime you walk in
I feel something amazing begin
Like a storm, like a flood, in my heart

Every touch
Every word
Feels like music that I’ve never heard
You gave me something special
From the start

Chorus:
Just when I
Think that I finally found some good love
You go take it away

Just when I
Think that I finally found some good love
You go give it away
To someone who’s no good for you
Boy you make me see

You’re no good for me

No good for me
Good for me
No good for me

Every smile
Makes me fly
Makes me feel like I’m ten stories high
Can’t come down
Can’t let go
Of you’re heart

Chorus (2x):
Just when I
Think that I finally found some good love
You go take it away

Just when I
Think that I finally found some good love
You go give it away
To someone who’s no good for you
Boy you make me see

You’re no good for me

No good for me
Good for me
No good for me

Al een aantal jaren had ik als wens: een Tattoo…
Ik wilde een schorpioentje op mijn schouderblad. Subtiel en klein. Het moest aanwezig zijn, maar beslist niet opvallen.

Tegen over mijn vriendinnen riep ik het al tijden: Ik wil een tattoo, ik wil een tattoo…
En die vriendinnen zeiden iedere keer: laat hem dan zetten!
En iedere keer kwam het er niet van.

Maar ruim een maand geleden, toen Sjaak en ik in Utrecht aan het shoppen waren, zagen we een dame achter de kassa bij de Zeeman met folie op haar borst. Ze vertelde ons dat daar net een tatoeage was gezet.
Sjaak vroeg haar belangstellend waar ze dat had laten doen, en ze gaf ons het adres.
Nog geen half uur later stonden wij in diezelfde tattoo shop.
We konden niet direct geholpen worden, maar moesten een afspraak maken voor 8 december.

Eenmaal op 8 december, toen we al lang en breed in Utrecht waren, kregen we een telefoontje dat de afspraak niet door kon gaan. Deze werd verzet naar 17 december.
Op 17 december kon de afspraak van onze kant niet doorgaan, dus werd de afspraak verzet naar vandaag, 31 december om 14.00 uur.

Sjaak kon niet mee, hij was aan het werk, dus ging Belinda maar mee. Belin is net als ik schorpioen, en heeft ook al jaren dezelfde wens als ik. Ze was al ietwat jaloers op me.
Deze ochtend werd ik via msn al een klein beetje voorbereid wat betreft het zetten van de tattoo, en hoe luguber het allemaal klonk, ik trok me er weinig van aan. Ik was er nog redelijk relaxed onder.

Eenmaal om 14.00 uur in de tattooshop moest ik een formulier invullen voor de GGD. Ik luisterde geduldig naar de tatoeerder wat hij allemaal met me ging doen, en probeerde me zoveel mogelijk te ontspannen.
Voor de ontspanning had ik mijn mobiel bij me om mee te spelen, en zoveel mogelijk mensen te smsen.
En toen begon hij……. en ik voelde een ongelooflijk irritante KUT pijn, en die pijn ging ook direct gepaard met miljarden sterretjes die ik voor mijn ogen zag.

Het was in 1 klap gebeurd met me.

Direct stonden de stoere tattoomannen in opperste paraatheid. Ik kreeg druivesuiker, de stoel ging in ligstand, ik kreeg water, en alle gelegenheid om bij te komen om later verder te kunnen. Ze waren heel erg geduldig, maar ik voede me met de minuut beroerder worden.
Belin kreeg medelijden met me, en zag eerder een spook dan een An.
Opeens was ik er over uit…… ik wilde het niet. Stop er maar mee, ik ben er klaar mee.
Er stond een klein streepje op mijn rug, maar ik nam het risico. Ik ging echt door de grond van de pijn, en wilde absoluut niet verder.

En zo gebeurde het dat niet ik, maar Belin in de stoel lag voor diezelfde tattoo. Ik was helemaal opgelucht, maar ook in  klap genezen!! Belin lag wel stil en liet het allemaal maar gaan. Eigenlijk schaamde ik me, dat ik die pijn voelde en er zomaar mee kapte.

Maar ik bleef stellig: Voor mij geen Tattoo!!

Een held op sokken??? Vast wel.Ik ben een beetje teleurgesteld in mezelf, maar dat gaat wel weer over.

Hoe kan een mens in 1 klap genezen.

Denk dat ik maar kauwgomtattoo plaatjes ga halen

Doet me een stuk minder pijn!

En met helemaal alleen bedoel ik ook alleen. Ze kent er helemaal niemand.

En ik vind haar zo enorm dapper. Ze is flinker dan dat ik ben, want toen ik vannvond het gehele tafereel aanschouwde, wilde ik niets liever dan mijn meisje weer met me meenemen.
Maar Jojanneke glom van trots!! Ze wilde dat papa snel haar luchtbedje opblies zodat ze zelf met haar slaapzak haar bedje op kon maken. Stiekem in de tas, aan de halsband zit Walibi, haar eigen steun en toeverlaat waar ze echt geen nacht zonder kan.
Walibi is haar knuffel. De kangaroe uit het welbekende Pretpark wat al 20x van naam veranderd is.
Wali, zo als ze hem zelf noemt, is recentelijk bij de poppendokter op Moulin de la Pique in Frankrijk geweest, en heeft daar een pleister op zijn kapotte zere poot gehad. Mama heeft hem gisteravond in de auto op weg naar huis nog een kleine operatie op zijn hoofd gegeven, wel onder “narcose” LOL, en Jojanneke durfde niet te kijken.
Maar Wali is ook mee op turnkamp, gewapend met pleister op zijn poot en pleister op zijn hoofd, en is het komend weekend de steun en toeverlaat van onze dochter.

Ik hield mijn hart vast toen we deze avond in de Theaterspelzaal van Flik-Flak kwam. Het leek wel een mierenhoop van allemaal kinderen die allemaal stijf van de opwinding stonden. 1 Voordeel hadden bijna al die kinderen……ze waren met een hele groep gekomen. Zij waren niet alleen, en hadden gezellig een plekje bij elkaar gevonden.
Jojanneke zocht snel haar eigen plekje uit, en glom van trots. Ze had er zo’n zin in. Hier heeft ze best weken naar toegeleefd.
Ik ook, maar ik geloof dat ik het spannender vond dan zij!

Wie de geschiedenis van Jojanneke kent, weet dat zij een meisje is dat in het begin van haar leventje hartproblemen heeft gehad waaraan ze gelukkig is geopereerd. Met succes, want 2 dagen na haar operatie klom ze voor het eerst uit de box. Toen begon de ellende.
Van weglopen van een sinterklaasfeest in Amsterdam, en gevonden worden op de dichtsbijzijnde golfclub op de course met een flesje fristi in haar handje toekijkend hoe iemand een afslag deed, tot aan zwarte schoensmeer smeren op de toen nog gloednieuwe bank van Nienke en Erwin. Jezus…………… wat heb ik toen gevloekt.
Ik heb wat met mijn handen in het haar gezeten vanwege mijn ondernemende dochter.
Ze bezorgde opa Popie zowat een hartverlamming toen ze heel trots bijna horinzontaal schommelde en opeens haar armen spreidde: “Kijk eens opa popie, ik kan zonder handen”. Opa krijgt nu nog geregeld bijna een hartverlamming, want zijn kleindochter zit op turnen, en haalt soms halsbrekende toeren uit!!!

Dit kleine meisje van 9 jaar, maakt moeilijk contact met anderen. Ze probeert het wel, maar het wil niet lukken. Ze raakt snel overstuur, want ze begrijpt soms niet hoe alles werkt, hoe ze moeilijke situaties op moet lossen. Daarnaast vind ze het lastig om mensen aan te kijken.
Wanneer je het tegen haar zegt, dan weet ze het opeens weer: O ja… ik moet mensen aankijken als ik tegen ze praat, of zij tegen mij.
Maar ze blijft het moeilijk vinden.

Juf Els, van groep 5, denkt dat Jojanneke een stoornis in het autistisch Spectrum heeft. Gedacht wordt aan Asperger , maar dat is een voorzichtige uitspraak. Het zal door een kinderpsycholoog gediagnostiseerd moeten worden.
Na enig leeswerk herkennen wij onze dochter er wel een beetje in. Maar voor ons is het belangrijker dat we haar kunnen helpen, en dat zij zich veilig en gelukkig voelt.

Vandaar dat ik nu, om bijna 2 uur in de nacht, nog niet slaap, en moet denken aan mijn meisje.
Ik mis haar, maar ik weet zeker dat zij daar totaal niet mee bezig is. Zij heeft Walibi bij zich, dus hoeft zij zich niet echt alleen te voelen. Mijn meisje….mijn drammertje, prinsesje, loedertje en ik kan nog veel meer namen voor haar bedenken!!

Maar zij zal nu slapen, en ik hoop haar op zondagmiddag met een glunderend en gelukkig gezichtje te zien.
Pas dan ben ik ook gelukkig!!

Die mensen hebben bij Sonja aan de bel getrokken. Dit vanwege de morbide obesitas die ze hebben, en daarnaast het vreselijk eetpatroon. Sonja weet er wel raad mee.
Diezelfde Sonja heeft me wel over de streep getrokken om iets aan mijn eetpatroon te doen.

Niet dat deze het zelfde is als de mensen waar over ik praat, ik eet namelijk eerder te weinig dan te veel.
En toch heb ik ook overgewicht. Niet zo’n klein beetje ook!!
Chips eet ik zelden, marsen, twix en snickers ook niet. Ik eet gewoon te weinig om dat ik echt bang ben om dikker te worden.  En ook dat schijnt niet goed voor jezelf te zijn.

Maar……………. de meesten weten het al…. Als An iets in haar kop heeft, heeft ze het zeker niet in haar kont.
We zijn op een leuke manier aan het lijnen geslagen.
Ik zeg juist een “leuke manier”, want nog geen kwartier geleden heb ik een schaaltje bananen-caramelroomijs op met slagroom!! Ach, dat mag best!!
Er is meer fruit in huis gekomen, meer verse groenten, en het gebruik van verzadigde vetten wordt taboe in ons gezin!
Laat het afvallen maar beginnen!!

Om dit alles te ondersteunen ben ik deze week maar eens een sportschool binnen gestapt!
Met lood in mijn hakjes stapte ik de drempel over en waande me in een wereld vol met strakke lichamen, mooie figuurtjes en stoere gespierde bodybuilders. Wat deed een vrouw met obesitas daar???
Al snel werd ik gerust gesteld, ik zou beslist niet de enige zijn.

NEEE??? Ik dacht toch echt dat ik uniek was!

NEEE !!! ruim 80% van de sportschool bezoekers heeft overgewicht.

Nou, na een kort babbeltje en een rondleiding door de kleedkamers waar zich ook een sauna bevond was het dan eindelijk zover. Ik kon gaan sporten.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik ietwat teleurgesteld was dat het geen gemengde sauna was. Nu moet ik daar met al die vrouwen in. En de eerste de beste vrouw die me aanraakt…. die… die …ggggrr…

Goed, ik dwaal af.

Aangekomen in de fitnesszaal gaf ik mijn ogen goed de kost!
Shit…. ik zag helemaal niemand met overgewicht.
Tot overmaat van ramp hoorde ik iemand zeggen dat het vandaag slecht was bezaaid met mooie vrouwen.
Nijdig keek ik achter me…

Ach gossie… het grut was nog geen 20. Vooruit…we gaan maar stug door.

Heb je wel eens op een crosstrainer gestaan??
An nog nooit, en de trainer vond dat An dit wel 10 minuten vol kon houden!
Na 4 minuten, en ruim 100 kcal verbrand te hebben, hing mijn tong op mijn tenen.
Dit moest ik maar eens rustig op gaan bouwen! Je kunt nu eenmaal niet van An verwachten dat An met een conditie van nul komma nul 10 minuten gaat crosstrainen. Dat is net zoiets als net van school afkomen en solliciteren voor de functie van president-directeur van de nederlandsche bank. Ook verloren zaak!
Nee An doet het rustig an……

Nu moet ik zeggen… ben 2 dagen achter elkaar geweest. Voel me er best lekker bij, en geen eens spierpijn.
Mijn personal coach gaat er voor zorgen dat ik mijn doelen bereik! en als ik niet kom, dan belt hij me op!
Shit…. dus smoesjes zijn er echt niet meer bij.

Mijn doelen zijn:

* Op Mascha’s trouwfeestje(12 september) Minimaal 10 kilo kwijt zijn!!
Ik heb een werkelijk waanzinnig jurkje, met volgens anderen een goed uitzicht op mijn decoletté hahahaha.
Hij staat me nu al heel erg goed, alleen met een paar kilootjes eraf zal hij vast nog mooier staan.

* 31 december wil ik in totaal 15 kilo kwijt zijn.

* en over een jaar 25-30 kilo

Ik weet dat het heel ambitieus is, maar met 3x per week sporten, en een goed en gezond eetpatroon moet dit toch te doen zijn?

Zoals je dus leest…. wat ik in me kop heb, heb ik niet in mijn kont, maar laten we eerst maar eens die 10 kilo kwijt zien te raken!!

Wordt vervolgd….

Anne

Wanneer mijn moeder dit zou lezen, die zou er geheid in blijven. Ze stikt in wat ze op dit moment in haar mond heeft, en vraagt zich af of ik een tik van de molen heb gehad!!

Ik was vroeger helemaal geen lieverdje, ik was een draak van de bovenste plank.
Om maar even op te sommen wat ik in mijn jongere jaren heb uitgevroten(schrijf je dat zo??), en weet ik zeker dat ik mijn ouders het schaamrood op de kaken zet.

Ik was:
* 3, en ik had dorst, maar kon geen limonade vinden, dus nam ik maar de fles Beerenburg. En mijn vader maar denken: wat doet dat kind raar. Totdat hij er achter kwam dat ik de Beerenburg soldaat had gemaakt. Het was gelukkig nog niet zo erg dat ik een alchol vergiftiging had, maar na een paar krentebollen was ik snel weer de oude.
* Een jaar of 6, en mijn ouders vonden een sexboekje in mijn bed.( Geen commentaar!!!!!)
* 8, voor het eerst gespijbeld. Ik had smiddags geen zin om naar school te gaan, dus ging ik maar lanterfanten in de buurt. Bij de rijdende melkboer Gerie, ging ik vragen hoe laat het was.
Kwart over 3 Annemarietje, dus ga maar snel naar huis.
Ik vervloek Gerie nu nog…….. want het was pas kwart VOOR 3, en ik liep 10 voor 3 fluitend bij mijn moeder naar binnen………
* een jaar of 10/11, en samen met mijn grote zus Petra hebben we vanaf de manege naar huis toe gelift, we kregen ook van een aardige mevrouw een lift aangeboden, maar mijn ouders waren des duivels. En nu nog steeds zeggen Petra en ik: eigen schuld, want wie laat nu een paar kinderen vanaf de manege naar huis lopen….(3 km).
* vanaf mijn 10e tot aan dat ze het huis uit ging: Petra afmaken, en Petra maakte mij af!!
Meestal ging dat zonder geluid. Als Petra en ik af moesten wassen en drogen, sloegen we elkaar echt de hersenpan in met koekepannen en al. Maar dit ging altijd geruisloos, zonder dat onze ouders dit konden merken.
Wanneer de vaat klaar was, en wij weer uit de keuken kwamen, was de oorlog ook over!!
Maar dit was wel bijna dagelijks.
* vanaf een jaar of 16 was er geen land meer met me te bezeilen. Ik was altijd verliefd, was altijd aan het dromen, en dit kwamen de schoolprestaties echt niet ten goede. leraren wanhopig, ouders wanhopig, want Annemarietje kan het wel, maar ze doet het niet!! Ze weigerde op alle fronten, en vond spijbelen leuker, en dan met de trein naar Maastricht veel interessanter.

Het ergste wat ik mijn ouders heb aangedaan is met mijn EX Frank thuis te komen. Frank… een halve engelsman, die beslist het broertje van MR Bean had kunnen zijn(qua uiterlijk en ook qua gedrag). Frank kwam, en vrat de koelkast leeg, de hapjes voor de visite van die avond. Diezelfde Frank die op zaterdagavond om 9 uur bij ons naar bed ging, en mijn ouders en de visite vroeg om stil te zijn. Om maar niet over de smerige gewoontes van hem te spreken.
Dit heeft bijna 2 jaar geduurd, tot op een dag HIJ het uitmaakte.
Of het toeval is of niet: Het was bevrijdingsdag(5 mei), en voor mijn moeder zo’n enorme bevrijding, dat ze diezelfde dag van de huisarts terugkwam met een veel lagere bloeddruk!!!! Do i need to say more???

Ok…. ik zal ongetwijfeld wel iets vergeten zijn, maar dat heb ik dan verdrongen…… Hopelijk hebben jullie nu geen verkeerd beeld van me gekregen!!

We gaan naar NU.

3 kinderen rijk, soms 4.
Om me heen, vrienden en familie….. overal zijn er kindertjes. Van baby tot aan puber…
En op elke leeftijd zijn eigen ergenissen.
Ik moet wel zeggen, des te ouder ze worden, ze worden dan ook zelfstandiger!! Ik hoef niemand meer te voeren of aan te kleden. Ik heb geen poepluiers meer. En ik kan gelukkig een gesprek met ze aanknopen dat ze ook nog eens begrijpen. Althans, dat hoop ik!!

Maar…………Hoe vaak ik wel niet moet zeggen: BLIJF VAN ELKAAR AF, HOU JE GROTE MOND, RUIM JE KAMER OP, DOE JE TAAK EN HOU JE MOND, HOU OP MET ZEIKEN, TE MIEPEN, TE JANKEN, TE DRAMMEN EN TE ETTEREN.

NOGMAALS: BLIJF VAN ELKAAR AF(mijn kinderen doen dit niet in stilte)
SLA ELKAAR NIET, NIET KNIJPEN OF BIJTEN, NIET MIEPEN, JANKEN, BRULLEN, KRIJSEN.

WEES VRIENDELIJK EN BELEEFD NAAR ELKAAR TOE, LUISTER NAAR JE OUDERS, EN HEB RESPECT VOOR ELKAAR.
Wie zei er nu ooit dat kinderen een verrijking zijn??? Dat het krijgen en hebben van kinderen het mooiste is wat er is??
Wist je dat ik al jeuk krijg als een man mij trots vertelt dat hij vader wordt??
Dan zou ik hem in elkaar willen rammelen:  WEET JE WEL WAAR AAN JE BEGINT???

Dan kunnen misschien de 1e paar jaren wel enorm leuk zijn….. maar dan…. als ze wat groter worden…nee dan, dan begint de ellende pas.

Maar, heel veel ouders weten precies hoe het moet, opvoeden.

Ze lezen: Oei ik groei, of hanteren de opvoedingsmethodes van Ria Blom, en men wil zo veel mogelijk pedagogisch verantwoord opvoeden.
Ik krijg nu echt bultjes, want als ik ergens een hekel aan heb, dan is het aan pedagogisch verantwoord opvoeden.
Want wat is dat eigenlijk??? Opvoeden zoals in het boekje staat??
Dat zelfde boekje is waarschijnlijk geschreven door een vrouw die slechts 1 kind heeft gekregen, en niet minimaal 3!!Dat is niet te vergelijken, 1 of 3 kinderen. Ruilen???????????????? voor een maand ofzo?
Wij hangen hier de vlag al uit als er 1 kind gaat logeren. Damn wat een rust opeens zeg. En dan maakt het niet eens uit wie het is.

Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is………
Het gedrag wat onze kinderen vertonen is vrij normaal voor de leeftijd van 7, 9 en 10 jaar, en ik geloof dat het nog best wel erger gaat worden. Maar als we zo aan het mopperen zijn, dan moeten we zelf maar eens terug gaan denken aan de tijd dat wij nog zo jong en onschuldig waren. Onze kinderen hebben onze genen….. remember????
Wij……..De lieverdjes op en top, die nooit kwaad deden, en nooit ruzie maakten….

En wanneer je daar aan denkt, dan neem je alles maar voor lief, en ben je blij als ze eindelijk slapen, en je de avond voor je zelf hebt!!!!!
Morgen weer nieuwe ronden en nieuwe kansen….. elke dag weer, totdat ze het huis uit zijn.
Al krijg je dan volgens mijn zus weer hele andere zorgen.

Elke vader en moeder in Spe, lees dit stukje maar eens 10x over, en bezint eer dat je begint??

Maar geef mij niet de schuld dat ik je niet gewaarschuwd hebt!!

Ciao….. Anne

Op een mooie pinksterdag
Als het even kon
Liep ik met mijn dochter aan het handje in het park
lief te kuieren in de zon
We gingen madeliefjes plukken, eendjes voeren
Eindeloos
Kijk nou toch je jurk wordt nat, je handjes vuil en papa boos.

Vader was een mooie held, vader was de baas
Vader was een duidelijke mengeling van onze lieve heer en sinterklaas
Ben je bang voor ‘t hondje, hondje bijt niet
Papa zegt dat hij niet bijt
Op een mooie pinksterdag, met de kleine meid.

Als het meisje groter wordt
Roosje in de knop
Zal je ‘m tegen alle grote jongens horen zeggen handen thuis en lazer op
Hebt u dat nou ook meneer,
jawel meneer
precies zoals iedereen
Op een mooie pinksterdag, laat je ze alleen

Morgen kan ze zwanger zijn
‘t kan ook nog vandaag
‘t kan van de behanger zijn, of van een franse zanger zijn,
of iemand uit den haag
Vader kan gaan smeken en gaan preken tot hij purper ziet
Vader zegt: pas op mijn kind, het hondje bijt, hij luistert niet.

Vader is een hypocriet,
vader is een nul
Vader is er enkel en alleen maar aan de centen en de rest is flauwekul
K’wou dat ik nog 1 keer met mijn dochter aan het handje lopen kon
Op een mooie pinksterdag, Samen in de zon,
op een mooie pinksterdag, samen in de zon.

Eigenlijk is het een rare tekst vooral op het laatst…. Maar eerlijk gezegd doe ik het om Sjaak te pesten…. 

Die is altijd heel verontwaardigd als ik het laatste couplet zing hahahahahaha….
Hij overleeft het vast wel

 ”Jammer voor alle andere ouders, but we save the best for last”.

En het was ook zo.

Hij was de beste, hij was vertederend, hij was de entertainer, hij bracht iedereen in vervoering door tijdens de kledingwisseling van Jochem en public Rosanne te zingen. Hij had de X factor. Hij was ontroerend, hij had zijn eigen One Man Show.

Ik heb het over Lucas.

Toen hij een jaar of 4 was heb ik hem opgegeven voor praatjesmakers. Ik zal toen wel gedacht hebben dat hij net zo grappig was al Mariëlle, en dat hij dat ook wel aankon.
Maar helaas, we hoorden er niets meer van. Nu ik er op terugdenk kon ik het me niet eens meer herinneren dat ik hem had opgegeven.
Tot januari van dit jaar…….Onze jongste telg is inmiddels al 7 jaar!!!!
De brief van praatjesmakers lag op de deurmat en Lucas mocht auditie komen doen.

En daar ging hij, met oma Han en zijn zussen. Voor de eerste kennismaking met de camera.
Al snel bleek dat hij iedereen wist te bespelen. De camera was dol op hem, en Lucas was volledig op zijn gemak.
Het zou wel een tijdje duren voordat we bericht konden krijgen. Afwachten dus!!

Dat wachten duurde slechts anderhalve dag!!
Ze waren er snel over uit dat Luke beslist nog een keer terug moest komen.

De 2e auditie was op 14 februari. Weer werd hij voor de camera gezet, en mocht zijn verhaal doen.
En weer was de redactie van Praatjesmakers enthousiast, want niet snel daarna volgde een telefoontje dat ze Lucas graag in de uitzending wilde hebben.

Er werd ons het hemd van het lijf gevraagd over Luke, ze wilden echt alles, maar dan ook alles van hem weten!!!!! Dit was overigens niet zonder reden.
Lucas had tijdens zijn auditie verteld dat hij graag tuinman en tuinarchitect wilde worden. En dat hij alles wist van plantjes, en zaadjes enz enz…

Dat vonden ze zo leuk, dat hij tijdens de uitzending zijn eigen tuinhoekje zou krijgen, zijn eigen show.

En zo gezegd zo gedaan.

Afgelopen zaterdagmiddag 11 april was het dan echt zover. Er vonden 4 geprekjes plaats. 3 Groepjes kinderen die met Jochem op de bank een gesprekje voerde, en Lucas alleen als de tuinspecialist.
De studio was bloed en bloedjeheet, en Jochem van Gelder moest regelmatig van jasje wisselen omdat de gesprekjes verdeeld zouden worden over verschillende uitzendingen. Dit betekent dus dat jullie vanaf juni mijn kop bijna wekelijks wel op tv zullen zien

Maar na 2 lange uren zitten, was het dan eindelijk zover. Onze jongste telg was aan de beurt.
Terwijl Jochem zich weer voor de zoveelste keer moest omkleden, smolt het publiek al van Lucas toen hij midden op het podium voor iedereen Rosanne zong.
Jochem kwam weer terug en de opnames konen beginnen.

Er was een tuinhoekje helemaal ingericht speciaal voor Lucas. Er stond een grote planten bak, en allemaal plantjes, een hark, een schoffel, en een schep. Ook nog een gieter. Lucas moest een paar plantjes poten.
Daarnaast stond er een magneetbord, waar Lucas voor Jochem een echt tuinontwerp kon maken.

Luke was volledig in zijn element, was onverstoorbaar, en deed zijn verhaal op een geloofwaardige manier. Hij wist veel te vertellen over de plantjes, en gaf Jochem enkele tips zodat hij met pasen in zijn tuin kon werken!!
Als klapper mocht hij op het magneetbord een tuin ontwerpen. Maar eerst had hij aan Jochem gevraagd welke wensen hij had, en wat beslist niet in de tuin mocht komen. Met de malletjes die erbij lagen ging hij druk aan de slag. Hij heeft zelfs een prijs genoemd!!!!

Kortom……. kijk zelf maar, meer ga ik niet verklappen!!

Ok ok ok….. natuurlijk vind je als ouder zijnde dat je kind de allerbeste is van het hele stel.
Maar later bleek dat de redactrices met tranen in hun ogen hadden gestaan. Ze vonden het zo fantastisch, en wij ook.
Het was een topdag voor hem, en hij heeft hele mooie spulletjes gehad om in de tuin te werken.
(Volgens mij wordt praatjesmakers gesponsord door intratuin )

Maar dat zie je wel als hij in de uitzending komt.
Ik zeg ALS, want het is nog niet 100% zeker.
Maar wij twijfelen er niet aan.

De Praatjesmakers uitzendingen beginnen weer op zondag 7 juni as, vanaf half 9.
Er is dan gelukkig geen voetbal meer!!!! Dus kijken allemaal!!

Wanneer ik bericht heb gekregen in welke uitzending hij komt, horen jullie het direct van me!!

Tot Dan!!

(Druk met zijn aardbeienplantjes)

Jop

Geboren op 20 februari 2009